سلام دوستان

پيشاپيش ولادت حضرت امام رضا (ع) رو به همگی تبريک عرض ميکنم..

من اينقدر نزديکشم و قدر بودن در کنارشو نمی دونم..اميدوارم قسمت همتون بشه بيايد پابوسش..

از مهربونيش هرچی بگم کم گفتم. فقط می دونم که همسايه خوبی واسش نبودم ولی با ين همه هيچ

وقت منو تو سختيهام تنها نگذاشته...از بزرگواريت ممنونم آقا.....

داستان زير شايد يکم ساده و کودکانه به نظر بياد اما خوندنش خالی از لطف نيست..در پايان داستان هم

آدرسی رو می زارم که با کليک روی اون می تونيد با آقا امام رضا درد دل کنيد..ايشالله که خواسته هاتون

مستجاب ميشه..آمين

یا ضامن آهو :

یکی بود، یکی نبود، زیرگنبد کبود، در یک روزبهاری که آفتاب خانم نورصورتش را برروی درختان وزمین پهن کرده بود ،درگوشه ای ازجنگل خرگوش خانم، آقاموش وخاله خرسه وطاووس،سنجاب و دارکوب وآهووغزال وبقیه حیوانات دورهم جمع شده بودند تا برای مراسم جشن تاجگذاری شیر برنامه ها را تقسیم کنند.
هرکدام ازحیوانات وظیفه ای را قبول کرد وآهو هم قرارشد گل نایاب بلینا را از بالای کوه بچیند وبیاورد .
صبح روزجشن فرارسید.آهونشسته بود و داشت به آهوی کوچک خودش غزال شیرمی داد .همه برای جشن تدارکاتی دیده بودند،خرگوش هویج ها را شسته ،خاله خرسه وآقا موشه از برگهای درختان ریسه های بلند را به صورت آویز درست کردند ودارکوب آنها را ازدرختی به درختی دیگر بست و سنجاب و طاووس صندلی شیر را با پرطاووس مزین کردند وبقیه هم برای تدارک میوه وناهاردرتلاش بودند. آهوهم غزال کوچولوی خودش را درخواب ناز گذاشت وراهی کوه شد تا قبل ازشروع مراسم گل بلینا را بیاورد .
از قضا آن روز صبح،برای صیاد یک روزاستثنایی بود ،چراکه می خواست برای اولین بار با پسرش به جنگل آمده بود تا طرز شکارکردن را به او یاد بدهد.صیاد، دام را گذاشت و تمام مراحل را به پسرش یاد داد. بعد برای دام گذاشتن به قسمتهای دیگرجنگل رفت وپسررا درکمین این دام گذاشت وبه او گفت: پسرم هروقت حیوانی دردام افتاد ،مراصدا کن تا بیایم .
پسر هم حرف پدررا گوش داد ودر کمین دام نشست .
آهو خانم که عجله داشت ،ازهمان جایی که صیاد دام را گذاشته بود، رد شد و دردام افتاد. آهو تلاش زیادی کرد تا خود را نجات دهد اما بی فایده بود.پسرکوچولو که ازآهوخیلی خوشش آمده بود کنارش آمد واو را نوازش کرد. آهو که به فکرغزال خودش بود ،مرواریدهای خودش را ازدونرگسش جاری کرد واشک ریخت .
پسر تعجب کرد و برای نجات آهو به دنبال پدرش رفت .
بابا، بابا،آهو،آهو داره گریه می کنه.گناه داره، بیا بریم .
صیاد خوشحال ازاینکه به این سرعت یک طعمه گیر آورده بود ،دام را نیمه تمام گذاشت وبا پسرش به طرف آهوی در دام افتاده رفت .
نزدیک ظهر شده بود و مراسم باید شروع می شد. اما به دلیل نیامدن آهو و گریه ها ی بی امان غزال کوچک همه ناراحت بودند.و با خود فکر می کردند چه اتفاقی ممکن است برای آهوافتاده باشد .
کبوترها همه برای جستجو رفتند تا خبری ازآهو بیاورند که دروسطهای جنگل دیدند آهوبه چه چیزی گرفتار شده و خبر را برای بقیه آوردند که آهو اسیرصیاد است.
همه برای نجات او به طرف آهو حرکت کردند .درنزدیکی آنها همه حیوانات پشت درختها و بالای درختها به آهو نگاه می کردند اما نمی توانستند به اوکمک کنند وفقط نجوای آهورا می شنیدند که می گفت: تورا به خدا من را آزاد کن و من را نکش.دختری دارم به نام غزال که منتظرم است.تا حالا باید گرسنه اش شده باشد.باید به اوشیربدهم. تورا به خدا طفلی را ازداشتن مادرمحروم نکن!
اما صیاد نمی دانست که آهو چه می گوید وفقط اشکهای او را می دید ودرحال جمع کردن دام بود وآهو را به چوب بست .
پسرش هم مرتب می گفت : بابا اورا آزاد کن گناه داره. ببین داره گریه می کنه اما صیاد متوجه نبود وازخوشحالی به حرف پسرش هم گوش نمیداد. تااینکه از تمام اون جمعیت حیوانات مخفی شده غزال که مادرش دراون اوضاع می دید طاقت نیاورد و به طرف صیاد رفت ودرمقابل او زانو زد واشک ریخت و با صدای بی صدایی ازصیاد خواست تا مادرش را آزاد کند ولی بقیه دوستانش درشگفت بودند که با چه جراتی این کوچولو به طرف صیاد رفت ومی شنیدند که به صیاد می گفت:من را ازمادرم محروم نکن به جای اینکه اون را با خودت ببری من را ببر.چون طاقت دوری مادرم را ندارم ومی میرم.
دراین لحظه همه حیوانات برای آزادی مادرغزال دعا می کردند .
صیاد ماجرای امام رضا (ع) را به یاد آورد که امام به جای آهو ماند تا آهوبرای شیردادن بچه اش برود و قبل ا زغروب آفتاب برگردد وتا قبل ازغروب آفتاب آهوبرگشت وبه این وفاداری آهو، صیاد او را آزاد کرد.
صیاد به وجد آمد و آهوی مادر را آزاد کرد.آهو هم با غزال کوچکش به طرف دوستانش رفت.
صیاد همانطور که رفتن آهو و بچه اش را تماشا می کرد، گفت: یا ضامن آهوباردیگرآهویی را نجات دادی !!!

اين هم زيارت از راه دور اقا علی ابن موسی الرضا(ع)

      http://www.aqrazavi.org/vrml/v001.htm